تواضع و فروتنی نشانه بندگان خاص خدا

0

بخوانیم و تامل کنیم

بیایم و نگاهی عامیانه تر به بحث غرور بیندازیم؛ متاسفانه خیلی از ما روزانه با این برخوردها سر و کار داریم و شاید هم خدایی نکرده خودمان به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه قربانی همین صفت هستیم.

نمونه های عینی در زندگی روزمره

به پذیرش یک درمانگاه می رویم و با منشی ای مواجه می شویم که شخص بیمار یا خانواده بیمار مقابل او ایستاده و می خواهند نوبت بگیرند. منشی خاص با حالتی بسیار نامناسب با کش و قوس آمدن ابروها و هزار و یک ادای دیگر جواب مخاطب را می دهد.. چرا؟؟ دلیلش کبر و غرور است از کاری که دارد.. او در واقع بیمار و شخص آن طرف گیشه را به مانند یک نیازمندی می بیند که در آن لحظه خاص به کمک او نیازمند است. حال در این لحظه انسان جاهل با برخوردی سرشار از غرور با مخاطب برخورد می کند و طلبکار و بد لحن صحبت می کند و یک منشی یا مسئول با خدا و با اخلاق با همه برخورد انسانی خواهد کرد.

نمونه ای دیگر: برخورد دیگر آنجایی است که خدا نکند که کار کسی به آنجا بیفتد که… دادگاه! طرف با هزار و یک مشغله و نگرانی وارد دادسرا می شود. برخورد عریضه نویس! برخورد وکیل مشاور! برخورد دفاتر خدماتی! متاسفانه در این بخش ها و سایر بخش های دادسرا نیز آنچنان غرور و کبری بر برخی از کارمندان و پرسنل چیره است که گاهی حتی پاسخ به سلام متقاضی را هم در آنها نمی بینید.. و باز هم چرا؟؟ چون در آن لحظه آن شخص به آنها نیازمند است.

و نمونه های بسیار و بسیار…زمانی با یکی از همین دوستان به صحبت نشستم. گفت کار ما زیاد است و مردم اعصاب ما را بهم می‌ریزند…گفتم دوست عزیز شما برای همین اینجا هستید و حقوق می‌گیرید. برای خدمت به مردم. پس اگر اعصاب این محیط یا هر محیط دیگری را ندارید و آن را با اهانت به مردم تلافی می‌کنید…شما به دنبال حل مشکل خودتان باشید نه جستجوی مشکل در مردم…

بخش دوم این آیه اشاره به زمانی دارد که شخصی با بی احترامی به شما حرفی زد.. برخورد یک مومن چیست؟

آیا بی احترامی را باید با بی احترامی پاسخ داد؟ اگر به شما سخن ناروایی زدند برخورد شما باید پاسخی سالم و بدون گناه باشد؛ این یعنی اخلاق اسلامی. وگرنه این که گاهی “های” را با “هوی” جواب می دهیم…کار ساده ای است که خیلی ها خوب بلد هستند. مومن خشم خود را می بلعد و به آرامی پاسخ می دهد. بله سخت است و همیشه مومن و خداجو بودن نیاز به کارکردن هر روز بر خود و نفس دارد…سخت است اما همه این سختی ها فدای رضای خالق عشق