hadis-54.jpg

1min84

صدقه دادن یکی از کارهای پسندیده و خیری است که در دین ما بسیار به آن سفارش شده است.

شاید در این شرایط اقتصادی کنونی به این فکر کنیم که در این وضعیت خودمان واجب تریم، خودمان مهم تریم اما نباید فراموش کنیم که اینکه بخواهیم کار خیر انجام دهیم، یک توفیق الهی است که خداوند به ما محبت کرده. اگر از این خیر رو برگردانیم به خودمان ظلم کرده ایم چرا که برکات و فواید آن کار خیر در زندگی را از دست می دهیم.

گاهی برخی می گویند که ما نیازمند نمی شناسیم، مستحق نمی شناسیم، اعتماد نمی کنیم و …

اگر بخواهیم و از ته دلمان دوست داشته باشیم که صدقه دهیم و دست نیازمندی را بگیریم، خداوند مسیرش را برای ما باز می کند و نیازمندی را که حقیقی باشد مقابل مان قرار می دهد.

فقط کافی است ما واقعا بخواهیم..گاهی می شود که نیازمندی را می بینیم و می گوییم اگر داشتم کمک می کردم؛ درست است که همین نیت خیر هم اگر قلبی باشد برای ما ثواب در بر خواهد داشت اما آیا واقعا اگر داشته باشیم می دهیم یا نه؟ اصلا معیار ما برای کمک چیست؟ وقتی مشکل بزرگی را در زندگی کسی می بینیم نباید سریع به این فکر کنیم که من از پس این برنمی آیم و باید کسانی که خیلی پولدار هستند کمک کنند!

آیا اگر خدایی نکرده عزیزان ما هم در این گره ها بیفتند انقدر ساده از آن رد می شویم؟ باید اراده کنیم، به این در و آن در بزنیم؛ به این و آن بگوییم…بارها در همین صفحه مشاهده کرده اید که با ۱۰ هزار تومان و ۵ هزارتومان هزینه های کلان داروها جمع آوری و تامین شده است.

پس قطره قطره جمع کنیم که جمع می شود و خدا نیز از ما خشنود می شود..

غم دیگران را غم خود بدانیم…غم بزرگ بقیه را با مهر و عشق و همت به شادی بدل کنیم

دنیا کوتاه است…قدر این لحظاتی که می توانیم کاری کنیم را بدانیم

مروج احادیث محمدی باشیم

 


86455-11.jpg

1min202

میان فرزندان فرق نگذاریم. گاهی ما کارهایی می کنیم و رفتارهایی می کنیم که شاید هم به عمد نباشد اما تفاوت قائل شدن است.

برای یکی از فرزندان هدیه می خریم برای بقیه هم می خریم اما مشخص است که یکی از هدیه ها گران تر و ارزشمندتر است.

شاید بچه های کوچکتر این موضوع را متوجه نشوند اما بزرگترها این مسایل را خوب می فهمند.

گاهی یکی از بچه ها را به آغوش می کشیم و مراقب نگاه آن یکی نیستیم.

بعضی پدر مادرها هنوز هم متاسفانه مانند گذشته یا دختر دوست هستن یا پسر دوست و فرزندی که جنسیت آن مورد علاقه آنها نیست را مورد کمبود محبت قرار می دهند و اصلا حواسشان به اثرات این موضوع نیست.

و موارد زیادی در این ماجرا هستند، الگوی اول فرزندان از کودکی والدین شان هستند اگر آنها این تفاوت گذاشتن و بی عدالتی را یاد بگیرند؛ وقتی بزرگتر شوند همین رفتار را با والدین می کنند.

وقتی پدر و مادر در نوجوانی و جوانی فرزندشان تفاوت گذاشتن را حس می کنند شاید آنگاه متوجه رفتار خود در کودکی فرزندشان بشوند.

اگر میان آنها به عدالت رفتار کنیم آنها نیز با ما به عدالت رفتار می کنند.

فرزندان آینه رفتار ما هستند، پیش از آنکه آنها را در هر موردی مواخذه کنیم و از ایشان ایرادگیری کنیم نگاهی به خود بیندازیم و ببینیم برای این هدف تربیتی ، برای این اخلاقی که در فرزندمان اشتباه هست، چقدر زحمت کشیدیم و چقدر وقت گذاشتیم و مطالعه و مشورت کردیم.
خودمان چطور بوده ایم و چطور رفتار کردیم..

فرزندان مان را درک کنیم، پیش از آنکه برای درک شدن به غیر از ما پناه ببرند.

 


331.jpg

1min177

بوسیدن فرزند برای ابراز علاقه و عشق به آنها ضروری است و محبت و انس بیشتری را بین پدر و مادر و فرزند برقرار می کند.

بوسیدن کودک احساس امنیت را در فرزند بیشتر می کند و مانند ذخیره ای عاطفی برای او در تمام طول عمرش است. لذا بسیار بوسیدن فرزند علاوه بر تاثیرات معنوی بر والدین موجب تقویت عواطف و تغییر ذائقه مثبت طفل نسبت به افراد می شود.

این مساله موجب می شود تا امکان آسیب هایی مانند بی مهری به دیگران کمتر وجود داشته باشد.

اما چند حدیث و نکته درباره بوسیدن فرزند از نظر اسلام

پیامبر اکرم صلی الله به مردی نظر فرمود که از دو فرزند خود یکی را می بوسد؛ به او فرمود: بر حذر باش از اینکه بین این دو حزنی ایجاد کنی.

پس باید دقت کرد که رفتار ما به گونه ای نباشد که بین دو فرزند را تبعیض قایل شویم و باید تا مساوات و برابری را در نظر بگیریم.

پیامبر اکرم صلی الله فرمودند: فرزندانتان را فراوان ببوسید که برای هر بوسه اس درجه ای در بهشت نصیبتان می شود که بین هر درجه پانصد سال فاصله است.

پس فرزندانمان را زیاد و بی بهانه ببوسیم و به دنبال ایجاد موقعیت و شرایط خاصی نباشیم.

منابع احادیث:

بحارالانوار، جلد ۱۰۱، صفحه ۹۲

 


45385_940.jpg

1min225

حضرت فاطمه (سلام الله علیها ) از پدر بزرگوارش پرسید: پدر جان، یا رسول الله! زنان و مردانى که نسبت به نماز بى‌‌اعتنا هستند و نماز را سبک مى‌‌شمارند، چه عواقبى را در پیش دارند؟

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمود: فاطمه جان! هر کسى از مردان و زنان نمازش را سبک بشمارد، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا مى‌‌سازد:

شش مورد در دنیا، سه مورد در وقت مرگ، و سه مورد آنها در قبر و سه مورد در قیامت زمانى که از قبر خارج شود.

الف) اما آن شش بلایى که در دنیا دامنگیرش مى‌‌شود:

۱- خداوند برکت را از عمرش مى‌‌برد.

۲- خداوند برکت را از رزقش مى‌‌برد.

۳- خداوند عزوجل سیماى صالحین را از چهره‌‌اش محو مى‌‌کند.

۴- هر عملى که انجام مى‌‌دهد پاداش داده نمى‌‌شود.

۵- دعایش به آسمان نمى‌‌رود.

۶- بهره‌‌اى از صالحین براى او نیست.

ب) اما آن سه بلایى که هنگام مرگ گرفتارش خواهد شد:

۱- ذلیل از دنیا مى‌‌رود.

۲- هنگام مرگ در حال گرسنگى خواهد بود.

۳- تشنه از دنیا خواهد رفت، اگر چه آب نهرهاى دنیا را به او بدهند.

ج) اما آن سه بلایى که در قبر دامنگیرش مى‌‌شود:

۱- خداوند ملکى در قبر براى او مى‌‌گمارد تا او را زجر دهد.

۲- قبرش براى او تنگ خواهد شد.

۳- گرفتار ظلمت و تاریکى قبر خواهد شد.

د) اما آن سه بلایى که در روز قیامت گرفتارش خواهد شد:

۱- خداوند ملکى را موکل مى‌‌سازد تا او را با صورت بر زمین بکشد، در حالى که خلایق تماشا مى‌‌کنند.

۲- محاسبه اعمالش به سختى انجام مى‌‌شود.

۳- خدا به نظر لطف به او نمى‌‌نگرد و براى اوست عذاب همیشگى.

 

منابع:

(فلاح السائل : ۲۲)

مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ۳؛ ص ۲۴